Heiligdomsvaart 2011 in Maastricht

In 1931 of daaromtrent belde een jonge Duitse fotograaf aan bij de pastoor van de Onze Lieve Vrouwekerk. Hij had een bijzonder verzoek. Het Mariabeeld in de kapel naast de pastorie was hem opgevallen door de bijzondere uitstraling, maar vooral door de intensieve verering van het beeld door de bevolking van deze charmante stad aan het water met haar prachtig licht. De pastoor vond zijn verzoek niet bijzonder. Deze fotograaf was niet de ontdekker van het beeld, dat stond daar al eeuwen, weliswaar niet altijd op dezelfde plek, maar wel in deze zoals de fotograaf dat noemde charmante stad. Gaat gerust uw gang, laat u vooral niet hinderen.

De fotograaf zei toen: dan wil ik het beeld graag buiten. Geen sprake van zei de pastoor, dat beeld komt alleen buiten bij de jaarlijkse processie en de eens in de zeven jaar gehouden Heiligdomsvaart. Hij moest er niet aan denken dit kostbare beeld naar buiten te slepen enkel voor een foto. Dat was bijna heiligschennis.

Toch wil ik het beeld buiten en vertelde dat hij één in Keulen zeer gewaardeerde professionele fotograaf was gespecialiseerd in architectuur en dat hij vond dat dit beeld eenzelfde professionele benadering verdiende. Een optimale belichting en een goede uitsnede. Hij toonde daarbij voorbeelden van zijn werk die de pastoor door de hoge kwaliteit niet onberoerd liet.

Vier jaar later prijkte de Sterre der Zee op de voorpagina van de katholieke illustratie, toentertijd het belangrijkste katholieke weekblad van Nederland.

Zes jaar later waren de foto’s die Werner Mantz van de Sterre der Zee maakte, hij was inmiddels in Maastricht een gesettelde fotograaf, iconen geworden (en eigenlijk moet dat zo blijven) die veel Maastrichtenaren en daarbuiten middels Kunsthandel Dejong-Bergers verwierven.

Het katholicisme bloeit niet meer in Maastricht, de Sterre der Zee staat echter nog altijd in het volle licht. Kaarslicht. De Heiligdomsvaart 2011 staat niet voor niets in dat teken. Het licht tegemoet.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Night Vision Photography by night

Mocht u tussen nu en 18 september in New York zijn, vergeet dan niet het Metropolitan museum of Art binnen te lopen en de expositie ‘Night Vision  te bezoeken. U komt dan een foto tegen van de Maastrichtse fotograaf Werner Mantz. Een foto die voor Mantz een icoon is geworden en waarover op deze website ook een artikel over is geschreven(zie geschiedenis van een foto).

Zie: http://www.metmuseum.org/special/

en onder andere op de volgende sites:

• jpgmag.com
• Art Aujourdhui

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Willem K Coumans: herontdekker

Willem K. Coumans (1930-2006), dichter, toneelrecensent, kunstkenner en liefhebber, maar ook Nederlands herontdekker van het werk van Werner Mantz, schreef in 1985, bijgaand artikel over Genet en Mantz. Lang voordat het fabrieksterrein van de Ceramique getransformeerd werd tot een luxe woongebied.

Willem K. Coumans bezocht in 1975 de expositie in Keulen von Dadamax bis zum Grüngürtel en zag daar een proeve van een bijzonder oeuvre, dat van de fotograaf Werner Mantz, dezelfde die in Maastricht aan het Vrijthof zijn fotoatelier had. Een jaar later had Mantz al in Aken een solo-expositie met zijn kenmerkende architectuur en interieur opnamen. Coumans had de verbinding gelegd tussen de wereld van de fotografie als kunst, die toen net zijn eerste opmars begon en de moderne fotografieën van de jonge fotograaf, die al lang vervlogen leken.

De foto van Mantz met als titel ‘de beste stuurlui staan aan wal’ inspireerde Coumans tot een fictieve geschiedenis met een kern van waarheid. Genet was hier.

De foto zou hierna nog vaak gepubliceerd worden, in boeken en tijdschriften en werd zelf gebruikt als illustratie ter ondersteuning van een congres over….het behoud van schoorstenen. Waar een foto toe kan bijdragen. De foto is in bezit van het Bonnefantenmuseum, gelegen in het Centre Ceramique in Maastricht.

Suggestieve beelden van Maastricht, Jean Genet en Werner Mantz

Klik op het artikel voor een vergroting

Licht, lucht en boompjes

Licht, lucht en boompjes – tentoonstelling over architectuurfotografie van Werner Mantz en Hugo Schmölz GAG , de grote bouwvereniging van Keulen en ‘Bilderbuch Köln’ tonen in een grote overzichtstentoonstelling ruim 120 werken van Mantz en Schmölz.

Er worden geen originele foto’s getoond, doch uitvergrote reproducties in een uitstekende kwaliteit. Deze tentoonstelling vindt plaats in het nieuwe Kunstforum in Keulen. (Neuen Kunstforum, Alteburger Wall1 in Keulen)van 18.05.2010(officiële opening 18.00)tot en met 10 juni 2010 dagelijks van 16.00 tot 20.00 uur. Gratis entree. Bij deze expositie hoort een catalogus die tegen kostprijs van € 10,- is verkrijgbaar.

De foto’s van Mantz en Schmölz laten zien hoe de architectuur zich in de jaren twintig in Keulen heeft ontwikkeld. Beide fotografen hebben het ontstaan en de ontwikkeling van deze architectuur gedocumenteerd, beiden op hun eigen manier. De tentoonstelling laat zien hoe belangrijk Keulen in de twintiger jaren was als stad van het nieuwe bouwen met als belangrijkste architect Riphahn. Licht, lucht en boompjes was het motto van deze architect. Hele stadsdelen werden volgens zijn visie ontworpen; in aanvang al in het eerste decennium van de vorige eeuw werden gezinswoningen met tuinen neergezet met de bedoeling dat deze na verloop van tijd over zouden gaan in het bezit van de huurders. Vervolgens werden in de twintiger jaren volgens zijn ontwerp hele wijken met appartementencomplexen en parkachtige binnentuinen gebouwd. Dit om de bouwprijs te drukken. Kenmerkend voor het werk van Mantz is de wijze waarop hij gebruikt maakt van het licht. Hard licht dat Mantz in zijn foto’s in geometrische vormen weergeeft, waarvoor zich het witte stuc van de gebouwen van Riphahn bij uitstel leenden. Deze foto’s behoren tot de top van de architectuurfotografie. Ook de keuze van het ingenomen standpunt is een bijzonder aspect bij Mantz, zijn voorkeur voor het perspectief van de onderkant en daarmee bereikte hij in zijn werk een perspectivistische verkorting. Dit leverde de illusie op van het zich in de ruimte van het beeld te bevinden. Een effect dat zelfs bij verkleinde afbeeldingen in architectuur tijdschriften nog indrukwekkend groot was. Op deze wijze leverden zijn foto’s een bijdrage aan de toenmalig actuele discussie in de architectuur.

Werner Mantz had bij maken van zijn foto’s drie belangrijke uitgangspunten: in de eerste plaats de centrering, het plaatsen van het beeld in het midden: dan een gering schuin perspectief en ten slotte de frontale aanblik. Door ordening van de gefotografeerde vlakken openen de foto’s zich als een toneelbeeld. De architectuur van deze periode wordt treffend weergegeven.

Verlengd: Complot rond een vierkant

De expositie Complot rond een Vierkant is verlengd tot en met 21 juni 2010

Goodwillreeks Drukkerij Rosbeek (1969-2006) (Beeldende kunst)

Het Huis voor de Kunsten Limburg, grafisch vormgever Piet Gerards en de Provincie Limburg presenteren de expositie Complot rond een vierkant met 56 toonaangevende publicaties, de zogenaamde goodwilluitgaven, van Drukkerij Rosbeek (1969-2006). De expositie toont de goodwillreeks en werken van bekende Limburgse kunstenaars die in deze reeks vertegenwoordigd zijn. Uitgeverij Huis Clos presenteert op 25 maart het boek Complot rond een vierkant. De goodwilluitgaven van Drukkerij Rosbeek 1969-2006, dat uitgangspunt was voor de tentoonstelling. De expositie is vanaf 25 maart t/m 21 mei a.s. te zien in het Gouvernement aan de Maas in Maastricht.

Naast de originele goodwilluitgaven toont de expositie het werk van een aantal kunstenaars uit de regio die in deze goodwilluitgaven vertegenwoordigd zijn. Het betreft werken van architect Herman Zeekaf, schrijver Frans Erens, ontwerpersduo Jan Slothouber en William Graatsma, typograaf Charles Nypels, componist Matty Niël, fotograaf Werner Mantz en beeldend kunstenaar Aad de Haas.

Tekst: Beeldende Kunst. Voor meer informatie zie: www.hklimburg.nl onder complot rond een vierkant.