Film

Filmbeelden

Frank Holthuizen is medewerker bewegend beeld bij Limburgs Museum. Als expert in zijn vakgebied is hij instaat om zeerkritisch te kijken naar de filmbeelden van Werner Mantz. Bij het samenstellen van de filmbeelden voor de expositie in Venlo heeft hij zijn kijk in een begeleidende tekst verwerkt…

Collectie Limburgs Museum / LiFVA
Filmstill van Carnaval 1956 - Bron: Collectie Limburgs Museum / LiFVA

Als je de filmopnames bekijkt die hij maakte van het opgroeien van zijn kinderen en van de vele jaarlijkse feestjes, dan zie je daarin veel van zijn fotografische visie terug. Hetzelfde gebruik van natuurlijk licht bijvoorbeeld, eigenlijk dezelfde fotografische fascinatie. Mantz kende de drang om met dat licht een ogenschijnlijk simpel gegeven gewicht te geven en de dingen nog mooier te maken dan ze al zijn.”

“De filmbeelden zijn nooit buiten de huiskamer van de familie Mantz te zien geweest,

logisch ook want Werner Mantz maakte de meeste van zijn 9,5mm- en 8mm-filmpjes als hobby en registreerde veelal familiegebeurtenissen. Zo vanzelfsprekend als het vandaag de dag lijkt te zijn om je wel en wee met de hele anonieme wereld te delen, zo behoorden de familiebeelden toen echt tot het privédomein. De reden waarom het Limburgs Museum dergelijke films toch uit de intimiteit wil trekken, is omdat ze als tijdsbeeld van gezinsleven interessant kunnen zijn. Daarnaast gingen én gaan die gezinnen ook met de kindjes en de camera in de hand de hort op. Dat levert stadsbeelden op, vaak vanuit onverwachte hoek. Of gebeurtenissen die we in officiële filmbeelden niet zo snel zullen tegenkomen. In het geval van Mantz speelde ook het biografisch criterium mee in de beslissing om deze collectie te gaan beheren, want het komt maar zelden voor dat je in een klap beschikt over zoveel visueel bronnenmateriaal van een kunstenaar”

Verder schrijft Frank Holthuizen…

“Bij de films van Mantz komt veel voorbij uit een lange periode,

van 1926 tot 1980. Van de vroegste en vrolijke opnames die hij maakte met vrienden in Keulen, in Scheveningen, Maastricht, Londen en Antwerpen, via de jaren vijftig en zestig waarin hij zijn gezin met de camera volgt in Maastricht en in de omgeving van het zomerhuis in Cadier-en-Keer, tot de periode waarin hij als gepensioneerd en vergeten fotograaf vele buitenlandse reizen maakt. Heel fraai zijn de films van de Markt op het Vrijthof in de jaren vijftig en zestig. Bijzonder de opnames van de exotische bruiloftsstoet van de circustelgen José Mullens en Henry Strassburger in 1952, ook in Maastricht. Historisch van belang is de reportage van de bevrijding van Maastricht, die Mantz filmde in een schokkerige stijl, want hij wilde op het filmrolletje van drie minuten snel en zoveel mogelijk vastleggen van wat er gebeurde.

In de tentoonstelling zijn 18 minuten film te zien uit de Mantz-collectie die zo’n tweehonderd titels omvat met een totale lengte van ruim 30 uur. Voor toekomstige projecten ligt er dus nog materiaal genoeg.

Frank Holthuizen
Medewerker Bewegend Beeld van Limburgs Museum

1 thought on “Filmbeelden”

  1. Não terá ideologia mas é muito estranho que quem mais rouba e saca é quem mais critica o nepotismo da perigosa "direita cai&latistapquot;.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s