Tagarchief: keulen

120 Jahre Kölner Kinogeschichte

Lichstspielhaeuser

Zoals u op onze website kunt zien, staat momentmeel de fotograaf Werner Mantz in het Limburgs Museum als filmer centraal. Nu wil het toeval dat er momenteel in het Stadsmuseum van Keulen vanaf 3 juni een tentoonstelling te zien is over ‘120 Jahre Kölner Kinogeschichte’. De betreffende website werft voor deze tentoonstelling met een foto van Werner Mantz

Een prachtige weinig bekende foto die hij als vijf en twintig jarige maakte (1926). Er zijn er vast meer te zien.

Clément Mantz

Aankondiging: nieuwe expositie in Keulen (SK Stiftung Kultur, 11 september 2015)

sk-logoBlick in die Sammlung: Werner Mantz und Hugo SchmölzArchitekturphotographie der 1920er- und 1930er-Jahre in Köln (Raum 2)

11. September 2015 bis 31. Januar 2016

Weiße Stadt, Köln-Buchforst, 1931Werner Mantz: Weiße Stadt, Köln-Buchforst, 1931
Die Photographische Sammlung/SK Stiftung Kultur/Dauerleihgabe GAG Immobilien AG, Köln
© VG Bild-Kunst, Bonn

Alberichhof, Nibelungensiedlung, Köln-Mauenheim, 1925Hugo Schmölz: Alberichhof, Nibelungensiedlung, Köln-Mauenheim, 1925
Die Photographische Sammlung/SK Stiftung Kultur/Dauerleihgabe GAG Immobilien AG, Köln

Licht, lucht en boompjes

Licht, lucht en boompjes was het motto van de Keulse architect Wilhelm Riphahn.

Deze architect ontwierp voornamelijk aan de rechter Rijnoever een aantal op modernistische school geënte woonwijken, zoals de witte stad* in de wijk Buchforst. Deze waren letterlijk een verademing in vergelijking met de oude woonkazernes die tot dan gebouwd waren. Deze vernieuwende vooroorlogse volkswijken zijn inmiddels door de GAG, de oorspronkelijke bouwheer en de grootste bouwvereniging van Keulen, minutieus gerestaureerd.

Werner Mantz wordt internationaal gezien beschouwd als de belangrijkste vastlegger van  het ‘Nieuwe Bouwen’ in Keulen. De getuigenissen hiervan zijn decennia lang door de GAG bewaard en gelukkigerwijs niet vernietigd bij het ineenstorten van het historisch archief in Keulen een aantal jaren geleden, zoals de rest van het bedrijfsarchief van de GAG. Het gaf de GAG wel aanleiding om de foto’s in permanent bruikleen ter beschikking te stellen aan de SK Stiftung Kultur. Deze stichting beheert een groot fotoarchief met onder andere het werk van de grote Duitse fotograaf August Sander. Voorwaarde is wel dat het fotoarchief van de GAG met o.a. 500 foto’s van Mantz geïnventariseerd en toegankelijk gemaakt wordt. Drie maanden na de overgave van het archief aan de Stichting werd het tijd een kijkje te nemen in de pas drie jaar geleden herontdekte schat aan foto’s. Een gedeelte daarvan zal al volgend jaar in een van de ruimtes van het museum aan het Mediapark in Keulen geëxposeerd worden.

Overigens bij de restauratie van de stadswijken werden ten behoeve van de gedetailleerde afwerking en de keuze van de juiste kleuren de foto’s van Mantz gebruikt, al zijn de foto’s in zwart –wit.

Hier is een publicatie aan gewijd, de Naumann Siedlung.

 *Licht, Luft und Bäumchen; Weiße Stadt

 Clément Mantz

Licht, lucht en boompjes

Licht, lucht en boompjes – tentoonstelling over architectuurfotografie van Werner Mantz en Hugo Schmölz GAG , de grote bouwvereniging van Keulen en ‘Bilderbuch Köln’ tonen in een grote overzichtstentoonstelling ruim 120 werken van Mantz en Schmölz.

Er worden geen originele foto’s getoond, doch uitvergrote reproducties in een uitstekende kwaliteit. Deze tentoonstelling vindt plaats in het nieuwe Kunstforum in Keulen. (Neuen Kunstforum, Alteburger Wall1 in Keulen)van 18.05.2010(officiële opening 18.00)tot en met 10 juni 2010 dagelijks van 16.00 tot 20.00 uur. Gratis entree. Bij deze expositie hoort een catalogus die tegen kostprijs van € 10,- is verkrijgbaar.

De foto’s van Mantz en Schmölz laten zien hoe de architectuur zich in de jaren twintig in Keulen heeft ontwikkeld. Beide fotografen hebben het ontstaan en de ontwikkeling van deze architectuur gedocumenteerd, beiden op hun eigen manier. De tentoonstelling laat zien hoe belangrijk Keulen in de twintiger jaren was als stad van het nieuwe bouwen met als belangrijkste architect Riphahn. Licht, lucht en boompjes was het motto van deze architect. Hele stadsdelen werden volgens zijn visie ontworpen; in aanvang al in het eerste decennium van de vorige eeuw werden gezinswoningen met tuinen neergezet met de bedoeling dat deze na verloop van tijd over zouden gaan in het bezit van de huurders. Vervolgens werden in de twintiger jaren volgens zijn ontwerp hele wijken met appartementencomplexen en parkachtige binnentuinen gebouwd. Dit om de bouwprijs te drukken. Kenmerkend voor het werk van Mantz is de wijze waarop hij gebruikt maakt van het licht. Hard licht dat Mantz in zijn foto’s in geometrische vormen weergeeft, waarvoor zich het witte stuc van de gebouwen van Riphahn bij uitstel leenden. Deze foto’s behoren tot de top van de architectuurfotografie. Ook de keuze van het ingenomen standpunt is een bijzonder aspect bij Mantz, zijn voorkeur voor het perspectief van de onderkant en daarmee bereikte hij in zijn werk een perspectivistische verkorting. Dit leverde de illusie op van het zich in de ruimte van het beeld te bevinden. Een effect dat zelfs bij verkleinde afbeeldingen in architectuur tijdschriften nog indrukwekkend groot was. Op deze wijze leverden zijn foto’s een bijdrage aan de toenmalig actuele discussie in de architectuur.

Werner Mantz had bij maken van zijn foto’s drie belangrijke uitgangspunten: in de eerste plaats de centrering, het plaatsen van het beeld in het midden: dan een gering schuin perspectief en ten slotte de frontale aanblik. Door ordening van de gefotografeerde vlakken openen de foto’s zich als een toneelbeeld. De architectuur van deze periode wordt treffend weergegeven.