Tagarchief: Video

Doordat hij weer leeft, leer ik hem beter kennen!

Als 'Werner Mantz' googled is dit het beeld van nu, een echte opa al rokend aan een sigaar.
Als  je ‘Werner Mantz’ Googled, is dit het beeld van nu, een echte opa al rokend aan een sigaar.

Na aanleiding van een documentaire over de familiefilms van Werner Mantz heeft Marc een blog geschreven…

Ik geloof dat ik vier was, toen Werner Mantz kwam te overlijden. Ik kan mijn opa persoonlijk niet meer herinneren, erg jammer vind ik dat. Want andere latere herinneringen van hem heb ik genoeg! Mijn opa was fotograaf en zijn foto’s staan in mijn geheugen gegrift. Het kost mij geen moeite om een beeld van hem voor me te zien, dat was vroeger wel anders.  Om een beeld te ontwikkelen ging je een doka in en na uren pielen had je de juiste afdruk. Persoonlijke herinneringen aan hem had ik graag willen hebben. Als ik Werner op zoek via Google…  [lees verder]

Lees het hele artikel op www.marcmantz.nl

Stichting Erven Werner Mantz op werkbezoek in Keulen

Afgelopen zaterdag zijn kinderen en kleinkinderen van Werner op werkbezoek geweest in Keulen. Een geslaagde dag waarin we hebben gewandeld door de wijken die Werner heeft vastgelegd. Daarnaast zijn we hartelijke ontvangen door het Ludwig Museum. Zij beheren een bijzonder mooie collectie foto’s van Mantz.

Voor een korte impressie kun je dit filmpje bekijken:

Filmbeelden

Frank Holthuizen is medewerker bewegend beeld bij Limburgs Museum. Als expert in zijn vakgebied is hij instaat om zeerkritisch te kijken naar de filmbeelden van Werner Mantz. Bij het samenstellen van de filmbeelden voor de expositie in Venlo heeft hij zijn kijk in een begeleidende tekst verwerkt…

Collectie Limburgs Museum / LiFVA
Filmstill van Carnaval 1956 - Bron: Collectie Limburgs Museum / LiFVA

Als je de filmopnames bekijkt die hij maakte van het opgroeien van zijn kinderen en van de vele jaarlijkse feestjes, dan zie je daarin veel van zijn fotografische visie terug. Hetzelfde gebruik van natuurlijk licht bijvoorbeeld, eigenlijk dezelfde fotografische fascinatie. Mantz kende de drang om met dat licht een ogenschijnlijk simpel gegeven gewicht te geven en de dingen nog mooier te maken dan ze al zijn.”

“De filmbeelden zijn nooit buiten de huiskamer van de familie Mantz te zien geweest,

logisch ook want Werner Mantz maakte de meeste van zijn 9,5mm- en 8mm-filmpjes als hobby en registreerde veelal familiegebeurtenissen. Zo vanzelfsprekend als het vandaag de dag lijkt te zijn om je wel en wee met de hele anonieme wereld te delen, zo behoorden de familiebeelden toen echt tot het privédomein. De reden waarom het Limburgs Museum dergelijke films toch uit de intimiteit wil trekken, is omdat ze als tijdsbeeld van gezinsleven interessant kunnen zijn. Daarnaast gingen én gaan die gezinnen ook met de kindjes en de camera in de hand de hort op. Dat levert stadsbeelden op, vaak vanuit onverwachte hoek. Of gebeurtenissen die we in officiële filmbeelden niet zo snel zullen tegenkomen. In het geval van Mantz speelde ook het biografisch criterium mee in de beslissing om deze collectie te gaan beheren, want het komt maar zelden voor dat je in een klap beschikt over zoveel visueel bronnenmateriaal van een kunstenaar”

Verder schrijft Frank Holthuizen…

“Bij de films van Mantz komt veel voorbij uit een lange periode,

van 1926 tot 1980. Van de vroegste en vrolijke opnames die hij maakte met vrienden in Keulen, in Scheveningen, Maastricht, Londen en Antwerpen, via de jaren vijftig en zestig waarin hij zijn gezin met de camera volgt in Maastricht en in de omgeving van het zomerhuis in Cadier-en-Keer, tot de periode waarin hij als gepensioneerd en vergeten fotograaf vele buitenlandse reizen maakt. Heel fraai zijn de films van de Markt op het Vrijthof in de jaren vijftig en zestig. Bijzonder de opnames van de exotische bruiloftsstoet van de circustelgen José Mullens en Henry Strassburger in 1952, ook in Maastricht. Historisch van belang is de reportage van de bevrijding van Maastricht, die Mantz filmde in een schokkerige stijl, want hij wilde op het filmrolletje van drie minuten snel en zoveel mogelijk vastleggen van wat er gebeurde.

In de tentoonstelling zijn 18 minuten film te zien uit de Mantz-collectie die zo’n tweehonderd titels omvat met een totale lengte van ruim 30 uur. Voor toekomstige projecten ligt er dus nog materiaal genoeg.

Frank Holthuizen
Medewerker Bewegend Beeld van Limburgs Museum